Menukeuze(s): Homepage / Onze honden

Waargebeurde verhaaltjes met onze Witte Herders.

Het haagse koffiehuis.

Het koffiehuis is een typisch haagsch verschijnsel, hoe je ook door Den Haag begeeft, elke 1 a 2 km zie je er weer een. Wij wonen zelf in Wateringen maar dan precies op de grens met Den Haag en het eerste koffiehuis is dan ook nog op geen 100 meter bij ons huis vandaan. Ik heb overigens de indruk dat de naam bierhuis beter op zijn plaats zou zijn maar dat terzijde.

Het is een zwoele zomeravond als ik met Zayas een uitlaatrondje ga doen en daarbij passer ik het drukbezette terras van Koffiehuis "Berestein". Bij het passeren heeft Zayas onmiddelijk de onverdeelde aandacht van een grote groep mensen op het terras. Een van de bezoeksters staat onmiddellijk op van haar tafeltje en komt naar ons toelopen. Zij opent het gesprek met de woorden "Wat een prachtige hond meneer". Dus ik antwoord beleefd met dankuwel, dat vind ik zelf ook. Vervolgens spreekt ze de volgende historische woorden; Ik heb er thuis ook zo één......... maar dan in het bruin.

In de tram.

Tijdens de socialisatiefase van Zayas hebben we geprobeerd hem zoveel mogelijk te laten meemaken en het reizen per openbaar vervoer was daar een onderdeel van. Marianne gaat dan ook een keer met Zayas de tram in. Bij de halte waar Marianne staat te wachten staat ze naast een wat oudere dame van waarschijnlijk Indonesiche komaf. De dame in kwestie vraagt aan Marianne van welk ras de hond is. Marianne antwoord daarop dat het een Zwitserse Witte Herder is. Waarop de dame tot de volgende conclusie komt; "Oh, zijn  de herders in Zwitserland wit, dat wist ik niet".

het postkantoor.

Voor mijn werk kom ik minimaal 2 keer per week bij een postkantoortje, dat is zo'n klein kantoortje annex boekwinkeltje met aan beide kanten van de winkel een balie is, één voor het postkantoor en één voor de winkel. Vanaf de ene balie is de andere niet te zien. Het kantoor wordt bemenst door Lex en Astrid. Het stel is ook heel diervriendelijk en hebben zelf ook een hond. Als ik dus met 1 of beide honden binnenkom dan komt Lex ze altijd even halen om bij de boekwinkelbalie een hondenkoekje te geven. Ik sta dan in de rij van het postkantoor te wachten. Zo ook die ene keer, ik ben bijna aan de beurt en de "opa" voor mij wordt op dat moment geholpen door Astrid, naast de man staat een kleine knaap en het volgend gesprekje gaat beginnen. (O = Opa / K = Kleinzoon / I = Ik):

K: Opa?

O: Ja knul wat is er?

K: Opa, ik zie een grote hond.

O: Zich omdraaiend naar ons toe antwoord: Ja, dat is zeker een grote hond.

K: Opa, hij lijkt op eh, op eh......

O: Waar lijkt hij op dan?

K: Opa, op zo'n hond met zwarte stippen maar dan zonder de stippen.

Op dat moment neemt Lex Zayas mee en ontrekt hem dus uit het zicht

K: Opa, nu is hij weg!

I: Ja jongen hij is even een stippenkaart aan het kopen.

De Boswandeling.

Het is een warme zomerdag 2006, ik ben samen met Zayas in een van mijn favoriete wandelgebieden, Meer en bos in Den Haag. Ik zit in de schaduw van een boom en Zayas is heerlijk aan het zwemmen, komt z'n stok steeds terugbrengen en ik gooi hem dan weer het water in. Komt er om het meer lopend een paar klassen met kinderen en zoals kinderen altijd doen lopen ze te kwekken en te kwaken dat het een lieve lust is. Er lopen ook een paar juffen bij en ineens begint het:

Juf: En van je hela hela hela ho lala, hela hela hela ho lala.
Het gekwek is bij toverslag afgelopen en de kinderen: En van je hela hela hela ho lala, hela hela hela ho lala
 
Juf (J) Ik zie een witte hond.
Kinderen (K) Ik zie een witte hond.
J: Hij zwemt daar in het water.
K: Hij zwemt daar in het water.
J: Hij speelt daar met een houtje.
K: Hij speelt daar met een houtje.
J: Dat houd hij in zijn snater.
K: Dat houd hij in zijn snater.
 
En van je hela hela hela ho lala, hela hela hela ho lala.
 

De strandwandeling.
 
Het is inmiddels voorjaar 2007 en we doen een strandwandeling in Monster. Na de wandeling zakken we lekker even onderuit bij een strandtent voor een versnapering en om de honden even het zoute water en het zand weg te laten spoelen met schoon drinkwater. Zoals altijd staan de mannen weer volop in de belangstelling van de medebezoekers en vraag 1 komt dan ook binnen 2 minuten.
Meneer, zijn dat nu Poolhonden? 
Nee, het zijn Zwitserse witte herders meneer. 
Ja, daar is het natuurlijk ook koud  !?!?!?

Ga eens zitten.
 
Tijdens een wandeling in de zomer van 2007 staat er een groepje mensen bij elkaar met bijna allemaal een hond bij zich, de meeste ervan zie ik wel vaker en af en toe praat ik ook met ze. Ik passeer samen met Zayas het groepje en Zayas heeft 10 minuten daarvoor nog lekker gezwommen in een meertje. Even ter herinnering, zoals je elders kan lezen doen wij alle commando's met lichaamstaal en handgebaren. Een van de mannen uit het groepje (ik kon hem niet) zegt tegen mij "Dat is toch niet die hond die ik net zag zwemmen want hij is helemaal droog." Zonder mijn antwoord af te wachten haalt hij zijn hand over de rug van Zayas en zegt "he getver, hij is helemaal nat" Vervolgens begint hij een monoloog tegen Zayas die ik in het kort zal samenvatten voor zover ik mij hem nog kan herinneren. "Hallo natte hond ga eens zitten, he hondje, ga eens mooi zitten, ga je niet zitten, ga nu toch eens zitten." Zayas staat met verbazing te kijken met zo'n kop van wat moet tie nu? Zegt de man tegen mij, "Luisteren doet hij niet zo goed he!". Dus ik antwoord zonder een spier van mijn gezicht te vertrekken dat hij uitstekend luistert maar dat het een Zwitserse Witte Herder is die alleen maar Frans, Duits en Italiaans begrijpt, maar geen Nederlands. Ik zeg dus tegen Zayas "Asseyez" (Frans voor zit) en maak tegelijkertijd mijn handgebaar en natuurlijk gaat Zayas zitten. Het gezicht van die man....... onbetaalbaar. Vervolgens barst de rest van het groepje in lachen uit en ik loop door.

Niet zelf meegemaakt maar gehoord of gelezen
 
In een losloopgebied voor honden komt een man een vrouw tegen met een aangelijnde hond dus om op save te spelen roept hij zijn hond en lijnt hem ook even aan. Ter hoogte van de vrouw gekomen vraagt de man aan de vrouw waarom de hond is aangelijnd? De vrouw antwoord hierop, ik kan HEM niet loslaten want HIJ is loops, De man kijkt schuin onder de hond en ziet inderdaad duidelijke tekenen van een reu aanwezig. Hij antwoordt dus met mevrouw alleen een teef kan loops zijn, dan bestaat niet bij een reu.
De vrouw antwoordt hierop heel geagiteerd, meneer hij is al loops vanaf het begin dat we hem kregen, als ik zijn riem afdoe dan loopt hij weg.

Menukeuze(s): Homepage / Onze honden